ဘဝမဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္

ဘဝေတြကခါးလွတယ္
ငတ္တလွည့္ ျပတ္တလွည့္နဲ႔
က်ပ္မျပည့္တဲ့ ကေလးလိုပဲ
ဟိုနားရႏုိး ဒီနားရႏိုး
တမနက္ေလးျဖည့္ဖုိ႔အေရး
ေျခအစံုမွာမတ္မတ္ေတြၿပီးေတာ့
ရင္အစံုမွာပ်ိဳ႕အန္ရတယ္။

တဝမ္းလွဖို႔အေရး
မာနကိုခ်ိဳးႏွိမ္လို႔
အရွက္အေၾကာက္ရယ္ကင္းစြာနဲ႔
ေနေရာင္ကို တိမ္ဖံုး
ခံျပင္းစရာေတြ
ဟန္တင္းထားတာကလည္းအမ်ားသား။

မိုးလင္းတုိင္း
ဗိုက္ထဲက တၾကဳတ္ၾကဳတ္နဲ႔
မနက္ခင္းရဲ့ ငွက္ေက်းသီသံ ကလည္း
ငရဲမင္းမွ စစ္ခင္းသံအလား။

ေမွာင္တိ မဲတိုက္
မဲမဲလမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေဘးဘီရယ္ ဝယ္
ဆီးမီးလင္းေရာင္
ဟိုတကြက္ ဒီတကြက္
ထြန္းဆီၿငီး၏
လမ္းမီးတိုင္လည္း တိုင္သာရွိ၏
ေမွာင္အတိၿပီး၏
ၾကယ္လေရာင္ျဖင့္
လင္းရရွာသည္
ေဩာ္ ဟိုၿမိဳ႕ ႀကီး၏
ထိုထိုလမ္းမ်ား တခ်ိဳ႕။

အေျပာအတြက္ကေတာ့
ေစာမထြက္နဲ႔
ေဗ်ာ္ေတာ္ဗ်င္း
ဗ်င္းေတာ္ ခံရလိမ့္မယ္
အေျပာတခ်က္နဲ႔
အသက္ေစာေစာထြက္လို႔
ေနာင္မၾကဥ္ခင္ အရငး္ခံရလိမ့္မယ္
ဒါေတာင္မွ ဥပမာ တဲ့လား။

ရွိေပမယ့္ မရွိေယာင္လုပ္
မသိေပမယ္ သိေယာင္္ေဆာင္
ဝိုးတိုး ဝါးတားနဲ႔
အရူးကပြဲမ်ား ေအာင္ေမ့ေလသလား
ေဘးနားက အေဖတရုတ္
ကုလားက ပါလိုက္ေသး
ရွိသမွ်ဟာေတြ ေသြးစုပ္
အခြံေတာင္ က်န္ပါ့မလား။
ေပးသမွ် ေခၽြးနဲ႔ေတာင္
ႏြားလံုးလံုး သာျဖစ္
ႏြားဆြဲမွ ထြန္က်ဴးရမယ္
ထြန္နစ္ေတာ့ ...ရင္သာ ျပစ္ ခံလိုက္ေတာ့
ထြန္အသစ္က ပံုျပင္လိုျဖစ္ေနတဲ့
ေရႊေရာင္တုိင္းျပည္လား။ ။

ေရးသားသူ- မိုးခါးေရ

ညီငယ္တစ္ေယာက္ ေမးထဲကိုပို႔လာတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ။တခုခုေတာ႔ ခံစားရနိဳင္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။